Crystal Vision Art
Nasrin Kheiri
Unity through Light, Geometry, and Emotion.
درباره هنرمند
هنر سفری مادامالعمر در مسیر کشف و دگرگونی است
راهی برای دیدن جهان از دریچه زیبایی و نور
نسرین خیری، هنرمند تجسمی ایرانی-آمریکایی ساکن سندیگو، کالیفرنیا، با بیش از پنج دهه تجربه در زمینه نقاشی و آموزش هنر است.
سفر هنری او از شانزدهسالگی آغاز شد؛ زمانی که برای نخستین بار به آموختن نقاشی و کشف دنیای هنرهای تجسمی پرداخت
او در طول سالها در سبکهای گوناگونی از جمله رئالیسم، هنر کلاسیک و مدرن، نقاشی انتزاعی، میکسمدیا و خوشنویسی
فعالیت کرده و از تکنیکها و ابزارهای متنوعی همچون رنگ روغن، اکریلیک، آبرنگ، مداد رنگی، پاستل، و زغال بهره گرفته است.
این تجربه گسترده به او امکان داده است تا در کنار تجربه و کشف شیوههای تازه بیان هنری، زبان بصری غنی و شخصی خود را شکل دهد
.
این جستوجوی هنری در نهایت به شکلگیری زبان بصری ویژه او، " بینش کریستالی" انجامید.
بینش کریستالی با الهام از نور، هندسه، رنگ، حرکت و احساس، فرمهای آشنا را به ترکیببندیهایی نورانی و چندبعدی تبدیل میکند.
نسرین نخستین نقاشیهای رنگ روغن خود را با زبان تصویری"بینش کریستالی" در سال ۱۹۹۵ خلق کرد؛ آغازی برای شکلگیری شیوهای هنری که در سالهای بعد بهتدریج تکامل یافت.
بینش کریستالی
یک فلسفه بصری
بینش کریستالی" چیزی فراتر از یک سبک نقاشی است؛ راهی برای دیدن جهان است"
بینش کریستالی"که حاصل سالها تجربه و جستوجوی هنری است، نور، رنگ و فرم را به زبانی بصری از سطوح چندوجهی و هندسی نورانی تبدیل میکند. همانگونه که یک کریستال نور را دریافت کرده و در جهتهای مختلف بازتاب میدهد، هر ترکیببندی نیز ابعاد متفاوتی از زیبایی، حرکت و احساس را آشکار میسازد
در قلب فلسفه بینش کریستالی این باور قرار دارد که واقعیت هرگز تنها از یک زاویه دیده نمیشود. یک فرم میتواند وجوه متعددی داشته باشد و هر وجه، تجربهای متفاوت از نور، رنگ و احساس را آشکار کند
نسرین خیری از طریق این فلسفه بصری، رابطه میان نور، هندسه، هماهنگی و احساس را جستوجو میکند و جهانی میآفریند که در آن فرمهای آشنا به تصاویری نورانی، چندبعدی و شاعرانه تبدیل میشوند.
بینش کریستالی صرفاً درباره نقاشی کریستالها نیست؛ بلکه درباره دیدن زندگی از میان وجوه گوناگون نور است.
در بینش کریستالی، جهان همچون هماهنگی میان نور، هندسه و احساس تصور میشود؛ زبانی بصری که در آن ساختارهای پنهان هستی در قالب فرمهای چندوجهی و نورانی آشکار میشوند
فصل اول
نگاه کریستالی ۱۹۹۵
آغاز یک نگاه تازه
نگاه کریستالی آغاز جستوجوی نسرین خیری برای یافتن یک زبان بصری تازه بود. این مرحله از شیفتگی او نسبت به چگونگی برخورد نور با سطوح هندسی شکل گرفت؛ جایی که یک تصویر واحد به وجوه متعدد تقسیم میشود و هر وجه، شدت متفاوتی از نور، رنگ و عمق را بازتاب میدهد
نسرین به جای نقاشی خودِ کریستال، شروع به دیدن جهان از طریق ساختار کریستال کرد. فرمها به سطوح هندسی تقسیم شدند و با حرکت تدریجی از سایه به نور، توهم حجم و بُعد را بر سطح دوبعدی نقاشی ایجاد کردند.
این کشف به پایه و اساس فلسفه نگاه کریستالی تبدیل شد. هندسه دیگر تنها یک عنصر ساختاری نبود؛ بلکه به ابزاری برای کشف نور، پرسپکتیو و دگرگونی تبدیل شد
نگاه کریستالی نخستین گام برای دیدن فرمهای آشنا از زاویهای تازه بود؛ گویی جهان از میان وجوه متعدد یک کریستال دیده میشود
در این نگاه، کریستال صرفاً یک ماده نیست؛ بلکه نمادی از شفافیت، خلوص، دگرگونی و ساختار نامرئی هستی است
فصل دوم
۱۹۹۸ آواز کریستالی
جایی که هندسه با شعر پیوند میخورد
آواز کریستالی دومین فصل در تکامل نگاه کریستالی نسرین خیری را شکل داد.
در این مرحله، زبان هندسی نگاه کریستالی با زیبایی طبیعت و میراث غنی هنر ایرانی درآمیخت
نسرین با الهام از نگارگری ایرانی، گلها، پرندگان و نقوش سنتی، فرمهای طبیعی را به وجوهی نورانی و کریستالگونه تبدیل کرد. هندسه ساختاریافته آثار اولیه، نرمتر و شاعرانهتر شد و رنگ، نور و فرم توانستند حس ریتم و هماهنگی را در آثار ایجاد کنند.
نام آواز کریستالی بازتاب همین دگرگونی است. هر وجه مانند یک نت بصری عمل میکند و مجموعه این وجوه، ترکیبی میآفریند که میتوان آن را همچون موسیقی تجربه کرد؛ هارمونیای از نور، رنگ، فرهنگ و احساس.
آواز کریستالی جایی است که بینش کریستالی آغاز به آواز خواندن میکند
فصل سوم
رقص زندگی ۲۰۰۱
جایی که خط، حرکت و احساس به هم میرسند
رقص زندگی سومین فصل در تکامل بینش کریستالی نسرین خیری است.
در مجموعه رقص زندگی، دنیای کریستالی از نور و هندسه فراتر میرود و فیگور انسانی، حرکت، روابط و احساس را نیز در بر میگیرد
خطوط روان و فیگورهای سادهشده بر زمینههای کریستالی حرکت میکنند و گفتوگویی میان لطافت فرم انسانی و هندسه ساختاریافته کریستال به وجود میآورند. این خطوط بیانگر ارتباط، تعامل و پیوندهای نامرئی میان انسانها هستند
در اینجا، حرکت به زبانی مستقل تبدیل میشود. فیگورها میتوانند نمایانگر مادر و فرزند، استاد و شاگرد، دوستی، عشق یا بهسادگی تجربه مشترک انسان بودن باشند. آنها زندگی را همچون حرکتی پیوسته از آفرینش، دگرگونی و ارتباط به تصویر میکشند
رقص زندگی بازتاب ریتم همیشگی روابط انسانی است؛ نزدیک شدن، دور شدن، رشد کردن، پیوند یافتن و تغییر کردن.
رقص زندگی جایی است که هندسه بینش کریستالی با ریتم ارتباط انسانی پیوند میخورد
